Odmiany HZ Zamarte wpisane do Krajowego Rejestru w 2020 roku

Odmiany HZ Zamarte wpisane do Krajowego Rejestru w 2020 roku

Charakterystyka odmian

 

Surmia

Odmiana bardzo wczesna ( dojrzałość po około 85 dniach wegetacji), jadalna, bardzo plenna, zawiązuje ok. 8 bulw pod krzakiem, w typie kulinarnym AB i zawartości skrobi ok. 13 % oraz dobrym smaku. Miąższ jasnożółty do żółtego, nieznacznie ciemnieje po ugotowaniu. Bulwy dość duże, okrągłoowalne. Szczytowe oczka dość głębokie. Kiełek mocny, gruby. Osiąga plon ogólny na poziomie 100 % wzorca ( średnia=554 dt/ha). Plon handlowy w pierwszym i drugim terminie zbioru wyższy niż plon wzorca. Odmiana tolerancyjna na występowanie wad wewnętrznych i zewnętrznych. Odporna na mątwika Globodera rostochiensis – patotyp Ro1 i raka ziemniaka Synchytrium endobioticum – patotyp D1. Odporność na PVY niska: 3-4.

Opis odmiany Surmia

 

Werbena

Odmiana bardzo wczesna (dojrzałość po około 76 dniach wegetacji), jadalna, bardzo plenna, w typie kulinarnym B i zawartości skrobi ok.11,5% oraz dobrym smaku. Nadaje się do smażenia placków ziemniaczanych. Miąższ jasnożółty, nie ciemnieje po ugotowaniu. Bulwy okrągłoowalne, grube, kształtne o gładkiej skórce. Odmiana przeznaczana na bardzo wczesny zbiór. W pierwszy terminie zbioru osiąga plon handlowy na poziomie 113 % wzorca ( ok. 204 dt/ha). Tylko Riviera ma nieznacznie wyższy plon handlowy. Odmiana tolerancyjna na występowanie wad wewnętrznych i zewnętrznych. Odporna na mątwika Globodera rostochiensis – patotyp Ro1 i raka ziemniaka Synchytrium endobioticum – patotyp D1. Odporność na wirus Y wysoka, w stopniu 8.

Opis odmiany Werbena 

 

Longina

Odmiana wczesna (dojrzałość po około 83 dniach wegetacji), frytkowa, zwartość skrobi ok. 15%, suchej masy ok 23% oraz cukrów redukujących na poziomie 0,11%. Głównie przeznaczona na sprzedaż firmie McCain Poland. Posiada miąższ kremowy do jasnożółtego. Bulwy wydłużone, o regularnym kształcie i jednorodnym miąższu. Bardzo dobrze się wysmaża – kolor 2,0-2,2. Odporna na raka ziemniaka Synchytrium endobioticum – patotyp D1. Odporność na wirus Y wysoka, w stopniu 7.